ගලනා දිය නුඹේ සිතයි...

හෙල් වැටි මිටියාවතේ ගිරි ශිකර	වට
දිලිසෙන දිය සීරාවැති ගල් රුකුළු	වට
සොලවා අතු රිකිලි තුරු වැල්	රටාවට
සැදෑ සිත සිපගනියි හමනා සුලං	වට
හෙල් වැටි පීරා වැටි තුරු ලතා	මුල
ලැග සිට සෙවනේ සයනය හොවා	බිම
රැක සිට කඩිති රුක් මුල් රැදි ගැටිති	වල
ගලන දිය වැල පිනයි සිත් මන	දොල
තුරු පතර තුර ඇදෙන	දොළවල්
වැටි පිරි ඉතිරෙයි ගලින් වට දිය	අගල්
වැටෙන විට නිම්නයෙන් සීරා වී දිය	ඇල්
මැවේ සුලඟට ලෙලෙනා නුඹෙ	කෙහෙරැල්
වැටී පහලට දෙබෑකර හැපී ගල් වැටි	මත
හැපේ දිය රළ වැටි අගල් දිය	මත
මවේ පිනි බිදු කැලබි දිය තෙර	මත
මවයි හසරැලි සැඟව් නුඹෙ මුව මඬල	මත
සිනිදු මෘදු කර රළු බොරළු වැලි	පස
ගසා වැලි පර ගං දෙපස වැලි
ගලන නිසලව ගං දියේ	සිසිලස
මවයි මන දොල හසරැල් සිතේ	සිසිලස
ඇවිද විත් නුඹි සිත් නිසල ගං	තෙරෙට
යොමා දෙසවන තාලයට කලබන	වැලිපර
තුරුල් වී නුඹෙ සිසිලසේ	නිම්තෙරට
සවන් දෙන්නද වැයුමට නුඹේ	සිත්තෙරේ