ආදරෙන් පලබරද සිත නුඹේ

දිලිසෙන නෙතැති
මුව මුතු ලතාවැති
සිත හසරැලිති
මවනා දිගැතියේ....

උදා අරුණැල්ලෙ මෘදු
කෝප ඝනදුරෙන් දුරු
සුවැති සෙනෙහෙ මෘදු
පිරිලාද සිත නුඹේ.......

සිත සෙනෙහෙන් පිරි
නෙත අරුණින් පිරි
ගත රුහිරෙන් පිරි
මුතු ලතාවියේ.........

දිවා අරුණලින්
සැදෑ සිසිලසින්
රැයේ සඳුවතින්
පිරිලාද ලොව නුඹේ..

සිසිල් සුලං රැල්
මීදුම් සළුපටින්
පිරිවැරුන තරුවැලින්
හිදිනා දෙව්දුවේ......

සුලන් රැල් තාලයෙන්
තුෂිරයේ සිසිලසින්
තරු ගෙනෙන අරුණලින්
පිරිලාද විමානේ........

දිය හිසකේ රැලින්
සියුමැලි වරළතින්
අණුරාග ගී නදින්
පිරි දිය කිඳුරියේ......

උනුසුම මැදින් සිසිලස මවන
මිහිතලය වෙත සුලං සර දෙන
තාලයෙන් දිය කලබවන
රැලි පිරිලාද සයුරතේ නුඹේ....

මිහිකතේ පය තියන්
සිසිලසට දිය තියන්
සුලංසර මත් කරන්
හිදිනා තුරු ලතාවියේ....

අරුණැල්ලේ උනුසුමින්
වස්සානේ සිසිලසින්
මල්වරැති ආදරෙන්
පලබරද සිත නුඹේ............?